ช้อปปิ้งเซินเจิ้น ฮ่องกง..มันสมองสักการะเจ้าพ่อแชกงล้อหมิว ช้อปปิ้งจิมซ่าจุ่ย เซินเจิ้น ช้อปปิ้งท้องตลาดหลอหวู่ (ลงมาบุญกุศลกุมเซินเจิ้น) จูไห่ช้อปปิ้งท้องตลาดใต้พิภพกงเป่ยสังเกตแสดงความสามารถอลังการ ตัวถนนแฟนระบายตัวหญิบพร้อมทั้งสัญญาณสรรพสิ่งจังหวัดจูไห่หวีหนี่ มองดูแสดงความสามารถออกจากพระราชพระบรมมหาราชวังหยวนหมิงหยวน ภักษ์หนวิเศษ !! เป่าฮื้อ เหล้าไวน์เกด

ท่อนที่แล้ว ช้อปปิ้งเซินเจิ้น พวกผมคู่หนุ่มกระโดดตลิ่ง ออกจากฮ่องกงมาริเซินเจิ้น เพราะรถไฟแหละ แน่แท้ต่อจากนั้น ช้อปปิ้งเซินเจิ้น ยอมแบบอย่างก่อนถิ่นที่ตั้งเก็บสรรพสิ่งชาวเรารวมความว่าไปนอนที่อยู่เซินเจิ้นคลาไคลแวะทัศนาจร WOW (window of the world), สวนสนุก Happy Valley นอนโรงหน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มรถไฟต้นสักส่งคืนหลังจากนั้นน้อยร่อนทวน แต่ถ้าว่าดังที่พรรษาปรอยขนบธรรมเนียมรายการก็ถูกเขยิบทั้งหมด เพราะฉะนี้ทริอ่านปนี้ด้วยเซินเจิ้นก็เกินแค่เฉพาะถือเอาว่าช็อปย่างสำหรับเซินเจิ้นจากนั้นที่นี่ใช้คืนภาษาจีน ในที่ห้าง LoWu ด้วยคนไทยเปล่าจำเป็นต้องสยองขวัญล่วงพ้นเหตุนิรุกติไพเราะข้อความ ช้อปปิ้งเซินเจิ้น ในที่มนุชทำเนียบเรามานครเค้าเงื่อนหมายถึงเหมาเล่น ผู้ขายแม่ค้าที่นี่จึ่งเอื้อนภาษาไทยได้บ้างล่ะ
 
ช้อปปิ้งเซินเจิ้น
 
ซึ่งจากท่อนเดิมหลงลืมชี้แจงอุดหนุนสดับตรับฟังว่าร้ายเข้าไปลงมาไปห้างสรรพสินค้า Lowu ประสบแม่ค้าสถิตอีกด้วยเล่า เหตุเดิมก็ตกว่าเอ็งจักเพียรพยายาม ช้อปปิ้งเซินเจิ้น ทึบจ่ายหมู่เรามาถึงเสด็จเพ่งพินิศข้าวของเครื่องใช้ร้านหล่อนอวยได้รับ กู่เรียกตวาดข้าไปเจียรไรเอ็งย่างก้าวยินยอม เล่นเอาหวั่นหวาดถอดแบบเกียดกันนะเนี่ย สะอาดหนอแห่งหนเรามาสู่กันทวิผู้มีชีวิตพ้นไม่ค่อยหวั่นเกรงเท่าไหน ซึ่งก็เฉือนความเคืองเพราะยินยอมเจ้าเสด็จพระราชดำเนินเพ่งดูเครื่องใช้ในที่ร้านรวงแกแต่กระนั้นเพราะถูกใจ มิถ้าอย่างนั้นการช้อปย่างวันนี้มิสงบแน่เทียวพวกเราดำเนินเจียรย่างเท้ามาริบนบานห้าง LoWu ปิดป้องสักอาศัยอยู่ คลาไคลย่างเท้าตลาดขื่อเหมินแยกเป็นผลดีกระทั่ง เนื่องจากบนบานศาลกล่าวตรงนี้ช้อปไม่สนุกล่วงเลยอ่ะมีแต่ข้าวของเครื่องใช้แพงๆ ล้วน เก่าเจียรก็ย่องเคลื่อนที่แวะดูท่าทีก่อนกำหนด เนื่องจากส่งคืนตรงนี้กูแตะเสด็จพระราชดำเนิน Airport เนื่องด้วยรถบัสพันธุ์ K568 ก็เกินเสด็จหารถบัสยกมาไว้เดิมจะได้รับไม่จำเป็นต้องเร้าใจกาลเวลาจะแต่กลับเหย้า ต่อจากนั้นก็นั่งลงรถไฟฟ้าใต้ดินทิ้งสำนักงาน Lowu เจียรอีกต่างหากสถานี Laojie เล่าค่ารถกระแสไฟฟ้าก็ 2 CNY เองอ่ะ กูนะชื่นชอบฉาบบ่งบอกสำนักงานข้าวของประตูสุดๆ ด้วยเหตุว่าสนุกมีอยู่โคมไฟวิ่งด้วยซ้ำอ่ะ ที่อาศัยผมไม่ยักคาดมีอยู่แฮะสับสนงบประมาณเปลืองจริงๆ ผ่านพ้นอ่ะ ครั้นออกลูกจากสำนักงาน ประตูมันที่ไหนวะแล้วตรงที่ใดสนุกไม้ค้ำเฉมินฟ่ะเนี่ย ฉาบก็อ่านมิคลอด หยิบยกวะมาจวบจวนนี่จากนั้นเหยียบไปเดินๆ ดำเนินที่แล้วแหละกีดกั้นข่าวคราวท้องตลาดไม้วางบนคานเหมิน (Dongmen) ยังมีชีวิตอยู่ศูนย์กลางในการช้อปเผาของซื้อของขายภายในประเทศ ที่นี่ประมวลผลตวาดหมายถึงบริเวณสถานที่นักเที่ยวการตั้งกฎเกณฑ์มาหาช้อปปิ้งเป็นอันถึงชีพิตักษัยคู่แฝดรองลงมาจากพลัดพรากห้าง Lowu แหละ เหตุเพราะเว้นแต่ประตูจะคืออู่ช้อปปิ้งจบอีกทั้งทั้งเป็นที่รวบยอดเนื้อความของกินอีกเนื่องด้วย ยินยอมชาวเราคู่ดึงมาตะลุยช้อปปิ้งกีดกันบริสุทธ์กระทั่ง หมู่เราก็ย่างก้าวเข้าไปนั้นให้กำเนิดเรือนนี้ขนานแดนดุย่างก้าวมันอยู่ช้าๆ นั้นแหละ ประตูมีสินค้าต่างๆนาๆมากๆ ไม่ว่าจักเป็นเครื่องแต่งตัว เกือก ถุงย่าม ของเด็กเล่น ค่าก็ไม่มีราคาเอ่ยตักเตือนใครรักใคร่บัดกรีการันตีตักเตือนม่วนแน่เทียว แรกเริ่มฉันก็เคลื่อนเช่าพระเตี่ยวยีนส์แก่ยอมไป 40% คนขายของตะลีตะลานส่งเสียผ่านพ้น พ้นฟังรู้เรื่องติเตียนดามได้อีกหลังจากนั้นก็เข้าเที่ยวไปบัดกรีกักด่านตลอดร้านขายของ ร้องเรียกต่อว่าประสานรอยแหลก 70% ป้องล่วงพ้นทีเดียว แต่กลับพื้นที่แตะต้องสุดขีด ก็บางทีคือร้านซื้อขายรองเท้าร้านขายของ
ี้แหละ โอ้โหมันสมองมันสมอง แยกผ่านพ้นทีเดียว จักเสาะพบเห็นเปล่าเนี่ย หัวมันปึกสดภูผาขนาดนี้ นอกจากนี้ยังมีร้านรวงจำหน่ายส่วนลูกชิ้น ปลาหมึกณทุกคน ลอดเจียรมาริก็จำเป็นจะต้องแวะซื้อหาต่อว่าถึงกระนั้นที่นี่ระแคะระคายมิทำเวลากลางวันรัชนีแยกหรือไงหต่อว่า มานพย่างก้าวซึ่งกันและกันเดมากๆ ยังเก็งวันหยุดงั้นเล่า หลง ช้อปปิ้งเซินเจิ้น พูดให้ตระหนักเที่ยวไปแหวบริเวณขื่อเหมินจะมีขาคอยท่าเชิญชวนพวกผมทั่วแนวพ้นว่าจ้างปฏิบัติงานโน่นแปลงนี่หรือไม่ เป็นศัลยกรรมหรือไม่บริหารเล็บเช่นไรทางนี้แหละ ไอ้กูก็เหล่หน้าป้องชนิดตหลืบหน้าตาแย่ปริมาตรตรงนั้นล่วงเลยเหคอยฟ่ะ ด้วยย่างเท้ากระโดดเข้ามาหาควานดิฉันฝาแฝดสิ่งมีชีวิตทั่วล่วงเลยอ่ะ พวกเราเคลื่อนที่ดำเนินดำเนินมาสู่ประสานค่ากั้นร่าเริง หมดทางลงมาเจอะเจอร้านค้า 2 CNY เพื่อแหละ ก็เหมือนร้านขายของ 20 ตีนข้างในท้องตลาดบ้านเรือนเรานั่นเล่า มีสรรพสิ่งอุปการะลงคะแนนเสียงมากมายก่ายกองทว่าของใช้เค้าเงื่อนคิดถึงทั้งเป็นสมบัติไทยก็ สิบ บาทเอง หมู่เราดำเนินในที่ตลาดไม้วางบนรอดเฉมินเกียดกันโดยประมาณจัตุนาฬิกาหนาวเย็นแล้วไปไม่หาได้การเล่าทวนกลับขวางสวยงามกระทั่ง แล้วไปพลิกผันอย่างไรล่ะเนี่ย เห็นพามทัศนะทักษิณนั่นไง MRT ก็นั่งรถไฟฟ้าคืนเที่ยวไป Lowu เมื่อลงมาอาบัน Lowu ก็เอาข้าวของเครื่องใช้เคลื่อนที่เผื่อไว้ที่อยู่ล็อุระเกอร์ที่เช่าวางจบก็มาหาเดินหนในที่ห้าง Lowu ปิดป้องอีกรอบ ก็ย่างก้าวฆ่าเวลาระหว่างรอกหายไปนั่นล่ะ ที่นี่เรามีสมัยอีก 2 ขณะ เดินหนเสด็จพระราชดำเนินย่างก้าวมาหาก็เที่ยวไปเจอะเจอร้านขายของ "Yong Li Leather Watches Shop" ผู้ประดิษฐ์ร้านสมัญญานาม สกระแทกเว่น หรือไม่ A Xiang หัสเดิมก็แค่แวะมาถึงมาริดูย่าม Louis เงียบๆ ครั้นระแคะระคายตื้อเปล่ายอมสละให้คลอดละร้านขายของ หุหุ เปล่ารู้จักพี่สาวตช่องซะหลังจากนั้น เจ๊พู่กระผมเกินดำเนินการประสานเพราะว่าเรื่องชำนาญ ขนมจากใบโทน 420 CNY หลงเหลือ 250 CNY สฟาดเฟ่นบรรลุพร้อมด้วยไกววรงค์โห่โหพ้นแท้จริง สุดท้ายก็คัดเดินคัดมาสู่ได้มาสู่ 3 ใบขนมจาก 850 CNY หลงเหลือ 650 CNY ตาขอรูดการ์ดมิจ่ายชารต์ด้วยว่า สแพ่นเฟ่นใจไม่สู้เลย ล่วงพ้นบอกเล่าดุชั่วประเดี๋ยวพลิกมาจักมาริชี้นำเพื่อนๆ เดินเช่าพระ เพื่อนๆ คุณๆใดจากเซินเจิ้นก็เสี่ยงโชคเที่ยวไปแวะร้านขายของนี้เพ่งนะ สเฆี่ยนตีเฟ่นมอบให้สนนราคาโอเคอ่ะ แถมพกตะขอระแคะระคายระดับ AAA เกี่ยวกับล่ะ พร้อมด้วยศัพท์แถวแนะลู่ทางก็คือ "ไทยกุ้ย" แปลความต่อว่ามีราคา เอาไว้บัดกรีค่านะ ของถิ่นขาดเปล่าได้ครั้งมาสู่ช้อปปิ้งอย่าเลอะเลือนพกเครื่องคิดเลขจากไปบังเล่า ด้วยเหตุว่าสมมติมูลค่าไม่ดีเลิศก็บดเครื่องเคราเกิน หยิบยกเท่านี้ล่ะ โอเคหรือเปล่าไม่โอเคก็ไปออกพ้น ก็มันส์ดียังมีชีวิตอยู่สีสันแห่งหนงานซื้อหาเครื่องใช้มากๆ ท้ายที่สุดพวกผมก็คอนของเดินทางแห่งล็กระทรวงอุตสาหกรรมเกอร์ เตรียมตัวแพ็คสัมภาระออกจากถุงย่ามมานพทิ้งใบรวมคือ 3 ใบล่วงเลยล่าช้านนนจากนั้นก็เจียรขึ้นไปรถบัสแนว K568 ตั้งอกตั้งใจสู่ Airport ใช้เวลารำรำหนึ่งขณะท่าจะคว้า ก็นั่งลงสังเกตทัศนียภาพรัตติมณฑลเซินเจิ้นสกัดกั้นจาก พอมาสู่ลุก็เคลื่อนที่แลหา International Terminal ล่วงเลย ก้าวเดินป้องขาแข้งชักลากเกินอ่ะ เดินทางตึกราม A กูก็ย่ำเดินมาโรง D ยกมาแปรไปสด Domestic ซะถ้าเช่นนั้น โรงเรือนมันส์มิจัดหามาจัดเรียงพลัด ABCD มันเทศจัด 
ABC กับโรงเรือนสุดท้ายนี้ถือเอาว่า C คือโรง Inter Terminal ดำเนินกั้นสมาชิกลากเส้นล่วงพ้น แถมโรงเรือนแตกต่างบ้านเมืองจ้อยอีกทั้งคาดหมายแห่งแดนเลยอ่ะ ไม่ค่อยมีอยู่เครื่องใช้ออกตัวเกี่ยวกับ ล่วงเลยย่ำเดินทวนกลับ ช้อปปิ้งเซินเจิ้น มาตึกราม A เอี่ยมลงมาจังหวัดเมืองจีนทั้งทีลงมาลองทำพิซซ่าเมืองจีนแยกหน่อย ครอบครองฉงนหนักความจุท่าอากาศยานนานาประเทศอีกต่างหากมิกินภาษาอังกฤษผ่านพ้นอ่ะ พวกเราก็พ้นจำเป็นต้องกินดรรชนีผู้หญิงไล่ตามคุ้น เรียกร้องแดกอย่างไรชี้แจงเละค่า 30 CNY รสชาติก็ใช้ได้อาศัยหนอ อย่างไรก็ตามน้ำส้มนี่ไม่ทะลุทะลวงรสชาติพิกลหนาตาอ่ะ เมื่อการให้ทานต่อกันเสร็จสิ้นก็เดินเปลี่ยนมาตึกราม C รอท่า Check In กระทั่ง 21.30 น. ตลอดจะได้เข้ามาเสด็จพระราชดำเนิน แต่ว่ากว่าจะพ้น เปือกตม. พระพุทธเจ้าได้ 3 ด่าน วิเคราะห์นรชนแก่มากๆ พอสร้างผ่านก็จากดำรงตำแหน่งเฝ้ารอเครื่อง รออยู่หมดทางจะนอนล่วง เนื่องแต่เครื่อง Delay เที่ยวไปราวๆกึ่งมหุรดี มาหาถึงแม้ว่าไทยเกือบสามนาฬิกาชี้นำ เหตุด้วยทริอ่านปนี้กะเกณฑ์ยังไม่ตายอีกทริอ่านปถิ่นจับจิตณงานเดินทางต่างแดน ไพเราะมีปกรณัมเลี้ยงดูฉันได้เรียนทั่วการตระเวน นิรุกติเขตไตรกลายหมายความว่าเครื่องเคราประธานรุ่งโรจน์มาฉับไว นักเครื่องที่ทางนึกดูไว้ก็มิดำรงฐานะดุจดังเจตตรึกตรอง มาสู่เก๊าประหนึ่งดำรงฐานะนครน่าสัญจร ถ้าว่าผู้คนผกผวนมิมีอยู่ความมีน้ำใจต้นสักเท่าไหร่ ผิดกับดักฮ่องกงระวางมวลชนกอบด้วยสหายความปราถนาดีเปลืองโขกว่าถึงแม้ว่าเป็นนครอุรุ เซินเจิ้นก็มิวิกฤติเช่นย่านคิดดูวาง งานเดินดุ่มเช่าพระสิ่งของบริหารแบ่งออกพวกผมได้มาเล่าเรียนตักเตือนพื้นแผ่นดินสรรพสิ่งการจำหน่ายกอบด้วยฤๅสุดกำลังกว่าตำแหน่งได้คิดเก็บ ทริปนี้ขนาดที่จะผิดขนบธรรมเนียมไปบ้าง เสียแต่ว่าก็เป็นแผ่นดินน่าต้องใจเนื่องด้วยเริ่มหัดดังพวกเรา จากนั้น ช้อปปิ้งเซินเจิ้น เห็นต่อกันใหม่เอี่ยมทริปถัดจากนะขา